| تبليغات | X |
سخن عشق را درعمق نگاهت خواندم... و صداي محبت را در كوچه باغ آشنايي مان شنيدم برايت گريستم... و به يادت خنديدم... و به نشانه وفاداري دفترم را به بنامت نوشتم ... و نامي به اندازه عشقت برايت برگزيدم... و آن را به صفاي دلم پيوند زدم... پژواك افسرده صدايم را به گوشت رساندم تا تو را بيابم ولي نه ... انگارهنوز عشقم به صداقت باران و پاكي آب نرسيده است تا قناريهاي خوش آواز دلت شعر وصال برايم بخوانند 
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
بوي باران،بوي سبزه،بوي خاك، شاخه هاي شسته، باران خورده،پاك آسمان آبي و ابر سپيد برگهاي سبز بيد عطر نرگس ، رقص باد نغمه ي شوق پرستو هاي شاد خلوت گرم كبوترهاي مست... نرم نرمك مي رسد اينك بهار خوش به حال روزگارى! خوش به حال چشمه ها و دشت ها خوش به حال دانه ها و سبزه ها خوش به حال غنچه هاي نيمه باز خوش به حال دختر ميخك-كه مي خند به ناز خوش به حال جام لبريز از شراب خوش به حال آفتاب اي دل من گرچه در –اين روزگار- جامه ي رنگين نمي پوشي به كام باده ي رنگين نمي بيني به جام نقل و سبزه در ميان سفره نيست جامت – از آنچه كه مي بايد – تهي است اي دريغ از تو اگر چون گل نرقصي با نسيم! اي دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب! اي دريغ ازما اگر كامي نگيريم از بهار گر نكويي شيشه ي غم را به سنگ؛ هفت رنگش مي شود هفتاد رنگ!
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
به تو دست ميسايم و جهان را در مييابم
به تو ميانديشم
و زمان را لمس ميکنم
معلق و بيانتها
عُريان.
ميوزم، ميبارم، ميتابم.
ستارهگان و زمين،
و گندم ِ عطرآگيني که دانه ميبندد
رقصان در جانِ سبز خويش
از تو عبور ميکنم
چنان که تُندری از شب.
ميدرخشم
و فروميريزم.
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
هرگز عاشق نبوده ای... نگاه کن ! کدام شعر تو ستایشگر حضور معشوق است؟ شاید دروغ نبود... شاعر نبوده ام و دلداده... شاید هنوز در تکامل کودکانه خویش، واژه هایم مدح باران است و برگ و حقیقت! و گمشده ام، هرگز، غمزه چشمان یاری نبوده است که میدان مبارزه ام، دایره تنگ مردمک اش باشد و این فواره جاودانه، که جاری ام می گرداند در رگهای اشیا... مرا مسافری می خواهد که وطنش سفر است و توشه اش، شوق دیدن! در من متولد نشده که در قصه دلدادگی پیر شود شوق مالکیتم نمی بخشد که در حصارهای حسادت به نفرت آغشته ام کند من، از او آفریده شده ام! و هم مسلکم کرده است با خلوص سیال ذرات نمی دانم در درون شما چه نام دارد، اما من، نام این فواره را، عشق گذاشته ام!
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
دیگرآن عاشقانه ترین غزل ها و شکوه آمیز ترین سرودهایی که همچون آواز پر فرشتگان در زیرغرفه بلند و موهم این شبستان می تنید شب هرچه می گفتم درازتر می شد و راه هرچه می رفتم درازتر می شد من دیگر از گفتن و من دیگر از رفتن و من دیگر از سرودن من دیگر از ترانه خواندن خسته شدم افسرده گشتم ٬نومید شدم٬ساکت ماندم... ساکت٬ساکت...
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
هزار سال به سوی تو آمدم٬ افسوس! هنوز دوری!دور از من ٬ای امید محال هنوز دوری٬آه٬از همیشه دورتری! همیشه٬اما٬در من کسی نوید می دهد که می رسم به تو! شاید هزار سال دیگر صدای قلب تو را٬ پشت آن حصار بلند همیشه می شنوم همیشه سوی تو می آیم همیشه در راهم همیشه می خواهم همشه با توام٬ای جان! همیشه با من باش! همیشه! اما هرگز مباش چشم به راه! همیشه پای بسی آرزو رسیده به سنگ همیشه خون کسی ریخته است به درگاه! 
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
عزیزی روی زمین ٬روی بلندای هفتم کنار ایوان رو به زندگی٬ بازدر به روی همه بسته در غمی فکور گوشه ای نشسته با چشمان اشکبار رو به آسمان ٬گاه درون خویش زانو بغل گرفته٬ ساکت و آرام با وجودی پر از کسی خالی از دیگران و هر کسی آهسته ٬آهسته جان می دهد. امشب حرفهای گفته و ناگفته را با تو تکرار می کنم. امشب ستاره ها ماتم گرفته اند. گریه کسی خنده از لبها ربوده است. باران و گریه امشب در هم دویدند. آخر ای عزیز٬ ای مهربان٬ این چنین زارو غمزده گفته بودیم من تو را دارم و به توبسته ام وفا با تو باز می شوم٬ با نگاه تو گرم می شوم٬ با وجود تو راه می روم ٬ بال می زنم ٬با امید تو پر گشوده ام بامن بمان و چنین گرم گفتگو .با کس دیگر قصه ای مگو ٬قصه ام بخوان ٬قصه ات بگو٬خواه پشت سر٬خواه ربه رو... ماندنی بمان ترکم نکن... تا همیشه و همیشه ها٬ ماندنی بمان ٬ ماندنی بمان ٬با من...
ستاره ها امشب چه غمگین و ماه چقدر پریشان و خورشید در آسمان پر نمی زند.
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم. وقتی که دیگر رفت٬ من به انتظار آمدنش نشستم وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد٬ من او را دوست داشتم وقتی که او تمام کرد. من شروع کردم... وقتی او تمام شد ... من آغاز شدم. و چه سخت است تنها متولدشدن٬ مثل تنها زندگی کردن... مثل تنها مردن! 
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد... نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد... راهی نروم که بیراهه باشد... خطی ننویسم که آزار دهد کسی را. یادم باشد که روز و روزگار خوش است... همه چیز روبه راه است وخوب. تنها...تنها...دل من دل نیست... 
+
نوشته شده در ساعت توسط مریم
|
کاش می شد اشک را تهدید کرد
فرصت لبخندرا تمدید کرد
کاش می شد د رمیان لحظه ها
لحظه دیدار را تمدید کرد.....
نوشته های پیشین
خرداد 1387
من...
ماچند نفر
پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردني است
سكوت دل
بوسه بارون
دست سرنوشت
كريستيانو رونالدو
شبگرد تنها
تنهاترين تنها
بدون شرح
خاموشي تقواي ما نيست...
شازده شرقي
يار هميشه تنها
عشق مانند...
منهم يكي مثل خودت
عشقست اتش وخون
زندگي بدون بالاك معني نداره
جوك طنز لطيفه
عاشق دل شكسته
شب پر ستاره
چگونه فراموشت كنم؟
دختر خيره سر
عشق كودكي
ابزار هكر
ديونه هاي بانمك
باران اميد
عطر بهار
دنياي پر از عشق
بي كسي تنها كسم بود
عاشق تنها...
دلم گرفته خدايا به وقت غروب
عشق سياه
عشق جاودان
سلام بر همه دوستان
غروب خورشيد
عاشقان پرسپوليس
